…
Oysa
zaman hızla akıp gitmekteydi.
Arkasına
bile bakmadan...
Boynuna
dolamıştı zincirleri,
Vazgeçmişti
artık zamana kement atmaktan!
Bir
de sevgi vardı ya geride kalan,
Sancılar
sarmış kalbine, kuş kadar ürkek kanatlar takan...
Belki
de o yüzden esintiye dayanamadı, oldu kanatları kırılan...
Hiçbir
yapıştırıcı merhem olamadı, oldu hamur kalbi katılaşan!
Nedeni,
asla çözülememiş bir cinayet dosyasında saklıydı belki de...
Rüzgar
öylesine güçlü esmişti ki harflerin üzerine,
Toplamak
kolay olmamıştı dağın zirvesinde...
Martıların
yardımı yetişmese belki de hiç açılmayacaktı malum dosya...
Zamanı
gelince tüm sırlar açığa çıkardı ne de olsa...
Oysa
serkeş dimağlara dayalıydı tüm gerçekler!
Ve
bir o kadar yalnızdı içten çatlamış zihinler...
Koskoca
Çınarlar bile dayanamadı,
Binlerce
parçaya bölünüp dağıldılar birer birer...
Kara
kediler de karıştı,
Belli
ki ahlak polisi kesilmişler!
Kısa
çöp çekildiyse bu saatte,
Bilinmelidir
ki geceye sıkışmıştır tüm iyi niyetler
Siyahlaşmış
kalpler içten içe yanarken,
Belli
ki soğuğa alışmış camdan teraneler
Sadece
sevgiye susamıştı ,
Kulak
arkası edilen tüm bilinmezler
tuğba
ünsal
01.07.2013
15:24
İllüstrasyon, Graham Franciose'a ait.
